Subskrypcja

ABC TWOJEGO
ZDROWIA
 » 6. Rehabilitacja onkologiczna » Ograniczenia wydolności układu krążenia, a rehabilitacja pacjentów leczonych onkologicznie

Ograniczenia wydolności układu krążenia, a rehabilitacja pacjentów leczonych onkologicznie

Dyskusja na forum   Rehabilitacja onkologiczna

 

Ograniczenia wydolności układu krążenia, a rehabilitacja pacjentów leczonych onkologicznie

 

1. Wzrost ilości chorych onkologicznie wskazuje na dużą liczbę pacjentów wymagających oceny wydolności fizycznej w przebiegu i zakończeniu leczenia nowotworu oraz wprowadzania różnych form usprawniania dla tej grupy osób.

2. Współczesne zainteresowanie rehabilitacją osób chorych leczonych onkologicznie wymusza wprowadzenie obiektywnych metod badania chorego, w tym oceniających zdolność ogólną, aby właściwie dobrać rodzaj ćwiczeń leczniczych i formę treningu 

 

3. Rodzaje niewydolności krążenia u pacjentów leczonych onkologicznie:

a)      powikłania wynikające z wciągnięcia układu krążenia w proces nowotworowy,

b)      powikłania wynikające z terapii onkologicznej

 

4. Aktywność fizyczna jest elementem życia elementem życia wpływającym na zmniejszenie następstw leczenia i jest zalecana w prewencji chorób nowotworowych. Tym samym zauważyć można rosnące zainteresowanie badaniami nad efektami ćwiczeń fizycznych u pacjentów leczonych onkologicznie:

a)      umiarkowane ćwiczenia aerobowe (60% - 85% tętna maksymalnego), powodują poprawę sprawności funkcjonalnej, w tym wydolności ogólnej i wysiłkowej,

b)      regularne stosowanie wysiłku fizycznego zmniejsza ryzyko chorób naczyniowo-sercowych, przez co zapobiega lub opóźnia występowanie objawów niewydolności sercowej u osób leczonych onkologicznie

c)      ćwiczenia aerobowe o wysokiej intensywności – powodują odwrócenie skurczowej i rozkurczowej dysfunkcji mięśnia sercowego poprzez poprawę metabolizmu wapnia, oraz poprawia ukrwienie serca.

Należy uznać, że rodzaj zalecanych ćwiczeń musi być zróżnicowany w zależności od stopnia zawansowania nowotworu, stanu funkcjonalnego i psychicznego pacjenta

d)     Gdy chodzi o wyznaczenie czasu treningu, należy wziąć pod uwagę wszelkie objawy nowotworowe. Jednak w zależności od stopnia zaawansowania nowotworu korzystne mogą być takie aktywności jak np. pływanie joga, czasem nawet odpowiednio dobrany trening na siłowni.

e)      Regularna aktywność fizyczna pomaga między innymi zachować prawidłową wagę ciała. Leczenie nowotworów często powoduje zaburzenia wagi. W zależności od typu choroby i jej leczenia pacjenci mogą przybierać na wadze albo tracić. Ćwiczenie pomaga w obu tych przypadkach. Ćwiczenia fizyczne jednak nie tylko pomagają w zachowaniu wagi i sił, ale redukują wyraźnie redukują śmiertelność wśród wszystkich grup pacjentów, jak i zmniejszają ryzyko nawrotu raka.

5. Programy usprawniania pacjentów z chorobami krążenia powinny być oparte o precyzyjne dawkowanie wysiłku fizycznego , który zależy od rodzaju skurczów mięśni; wielkości zaangażowanych grup mięśniowych, czas trwania i intensywności wysiłku. Realizacja właściwej dla chorego aktywności fizycznej, wymaga odpowiedniego planowania i kontroli jej wykonania. W przypadku osób chorych onkologicznie, powinno się wziąć pod uwagę fazę choroby (jej stopień zawansowania) i leczenia, a po zakończeniu terapii – jej czas od zakończenia leczenia. Każdemu choremu należy dokładnie określić protokół zalecanych ćwiczeń  oraz kontrolę ich wykonania, aby uniknąć niepożądanych skutków ubocznych

6. u chorych leczonych onkologicznie należy ze szczególną uwagą ocenić wydolność krążeniowo-oddechową przed rozpoczęciem rehabilitacji i zaproponowaniem aktywności fizycznej (dyscypliny sportowej).